ویرایش معکوس RNA؛ کلید طلایی بازنویسی سرنوشت بیماری‌های قلبی

در پژوهشی جدید امکان استفاده از ویرایش برگشت‌پذیر RNA به‌عنوان نسل بعدی درمان‌های قلبی–عروقی بررسی شده است؛ رویکردی که به‌جای دخالت دائمی در ژنوم، روی اصلاح موقت مولکول‌های RNA تمرکز دارد که نقش حامل دستور ساخت پروتئین‌ها را بر عهده دارند. در این مقاله، پژوهشگران توضیح می‌دهند که چگونه می‌توان با نشانه‌گیری دقیق RNA، بیان ژن‌های دخیل در بیماری‌های قلبی را تنظیم کرد، بدون آن‌که تغییرات غیرقابل بازگشت در DNA ایجاد شود.

به گزارش ایتنا^[2] و به نقل از مدنیوز^[3]، در این مطالعه، مفهوم ویرایش RNA به‌ویژه نوع متداول آن یعنی تبدیل آدنوزین به اینوزین تشریح شده است؛ فرایندی که توسط آنزیم‌هایی مانند ADAR انجام می‌شود و می‌تواند ساختار، پایداری و عملکرد RNA را تغییر دهد. پژوهشگران نشان می‌دهند که این نوع ویرایش می‌تواند بر مسیرهای کلیدی در زیست‌شناسی قلب، از رشد و تکامل بافت قلب گرفته تا پاسخ به استرس و آسیب، اثر بگذارد و در صورت تنظیم هدفمند، به ابزاری قدرتمند برای اصلاح اختلالات مولکولی زمینه‌ساز بیماری‌های قلبی تبدیل شود.
 

یکی از مزیت‌های مهم ویرایش RNA که در این تحقیق بر آن تأکید شده، برگشت‌پذیر بودن آن است. برخلاف ویرایش ژنومی که تغییرات دائمی در DNA ایجاد می‌کند، مداخلات روی RNA به دلیل عمر محدود مولکول‌های RNA، ماهیتی موقتی دارند و در صورت بروز عوارض یا خطا، با توقف درمان به‌تدریج از بین می‌روند. همین ویژگی، این رویکرد را از نظر ایمنی و امکان کنترل، جذاب‌تر می‌کند و به‌ویژه برای بیماری‌های مزمن قلبی که ممکن است به تنظیم‌های تدریجی و قابل تنظیم نیاز داشته باشند، بسیار امیدبخش است.

پژوهش حاضر همچنین به پتانسیل ویرایش RNA در توسعه نشانگرهای زیستی جدید برای بیماری‌های قلبی–عروقی می‌پردازد. الگوهای خاص ویرایش در RNA می‌تواند به‌عنوان «امضای مولکولی» برای تشخیص زودهنگام، پیش‌بینی سیر بیماری و انتخاب درمان مناسب به کار رود. در کنار آن، تکنیک‌های ویرایش هدفمند RNA، این امکان را فراهم می‌کنند که جهش‌های مضر یا مسیرهای التهابی و متابولیکی ناسازگار در قلب به‌طور انتخابی اصلاح شوند.

با این حال، نویسندگان هشدار می‌دهند که چالش‌هایی مانند رسانش دقیق ابزارهای ویرایشی به بافت قلب، جلوگیری از اثرات خارج‌هدف و ارزیابی ایمنی بلندمدت هنوز به‌طور کامل حل نشده است. با وجود این موانع، آن‌ها نتیجه می‌گیرند که ویرایش برگشت‌پذیر RNA می‌تواند در سال‌های آینده به ستون مهمی از پزشکی قلبیِ دقیق و شخصی تبدیل شود و در کنار درمان‌های مبتنی بر DNA، چشم‌اندازی تازه برای بیماران مبتلا به بیماری‌های قلبی–عروقی بگشاید..